ก็มีแต่งานๆๆ
โดนบอกให้อัพไดได้แล้วววว... แต่ความจริงยังไม่มีอะไรจะอัพเลยอ่ะ ฮ่าๆ
ชีวิตก็มีแต่งาน งาน และงาน เข้าใจคำว่า เวลาแต่ละวันไม่พอใช้ก็ตอนนี้
ได้นอนน้อยมาก แล้วแต่ละวันก็อยู่ในความกดดันบ่อยมาก
ทำให้สมองมันค่อยๆเบลอ คิดอะไรไม่ออก อยากนอนอย่างเดียว
หลังจากรอคอยมานาน น้องก็จะมีงานใช่มั้ย แต่จะได้ไปหรือเปล่า พี่อ้อยดันไม่อยู่
น้องจะร้องเพลงอะไรหนอ จะมีมิกซ์เพลงใหม่ๆ มั้ย
ว่าไปก็ห่วงน้องอยู่เหมือนกันนะ
เพราะอย่างตอนไปอัดรายการไมค์ไอดอล ก็แบบ เอ๊ะๆ...ไม่ค่อยเข้าที่เข้าทางหรือเปล่า
สำหรับการจ้างก็จะต้องเอาให้เป๊ะ ไม่ให้เค้าว่าเอาได้
อย่างนี้จะมีเข้าตึกไปซ้อมมั้ยหนอ
เอ้อ พี่อ้อยบอกว่า ชื่อแกได้บัตรคอนตั้งเยอะ
ไอ้ที่ได้ๆนี่คนอื่นทำให้ทั้งน้านเลยนะ ไม่เคยเข้าไปแตะเองเลย
ได้ลองเล่นเกมส์อยู่สองครั้งมั้ง แล้วก็ห่วยแตก ฮ่าๆๆๆ
คือ ไม่มีหัวสมองมาคิดเรื่องนี้เลยจริงๆ แค่ได้ไปดูก็โอเคแล้ว ไม่หวังอะไรเลย
พอทำงานมากๆเข้า ก็รู้สึกว่าชีวิตมันมีอะไรให้ทำอีกเยอะไปหมด
แล้วงานที่จะต้องเรียนรู้ก็เป็นเรื่องสำคัญ เป็นประสบการณ์ที่เราจะต้องใช้ไปตลอด
แบบ ทำงานแล้วรู้สึกว่า เรียนมันง่ายชิบหาย
เพราะเวลาเจ้านายถามหรืออยากได้อะไร เราก็ต้องปิ๊ง นึกออกเลยว่าเอาข้อมูลจากไหน
ต้องสามารถตอบคำถามเจ้านายได้อย่างกับเสกออกมานั่นแหละ
ซึ่งตอนนี้ก็ทำได้ประมาณนึงแต่มันยังไม่ได้ทั้งหมด
จนบางทีก็เครียดกับตัวเองว่าทำไมกูจำไม่ได้วะ ทำไมทำไม่ได้วะ
เริ่มด้วยกอล์ฟไมค์ จบที่เรื่องงานจนได้ เหอๆ


จริงๆ ก็ได้แหละ เพราะมีคนสละบัตรให้
แต่เป็นอะไรที่เซ็งมาก เพราะเราเล่นตั้ง 5 ใบ (ไม่รวมของตัวเอง)
น้องๆ ก็มาขอให้เราเล่นเกมส์ให้ได้คะแนนเยอะๆ
คะแนนก็ดีอ่ะ มีติดอันดับมีตแอนกรี๊ดด้วย แต่ว่าหลังๆ ก็มีคนแซงหน้า
แต่ชื่อเราไม่ติดเลยซักกะใบ
ดวงซวย พลอยให้น้องๆ ซวยไม่ติดไปด้วย